انتخابات سال آینده وچالشها
انتخابات سال آینده وچالشها
عزیز احمد حنیف
كميسيون مستقل انتخابات از چند ماه بدينسو آمادگي هاي خود را براي انتخابات خزان سال آينده آغاز نموده است. قرار است در ماه ميزان 1388 انتخابات رياست جمهوري وشوراهاي ولايتي همزمان در افغانستان برگزار گردد ويكسال بعد ازآن در تابستان 1389 انتخابات پارلماني وشوراهاي ولسوالي وقريه ها راه اندازي شود. كميسيون مستقل انتخابات در مرحله مقدماتي از آمادگي هاي خويش براي انتخابات رياست جمهوري وشوراهاي ولايتي، افغانستان را به چهار حوزه تقسيم نموده كه در هر حوزه پروسه ثبت نام به مدت يكماه جريان خواهد داشت. مرحله اول پروسه ثبت نام بتاريخ 15 ميزان در چهارده ولايت آغاز يافته وتا 15 عقرب دوام داشت. ولاياتی که پروسه ثبت نان در آنان به پایان رسیده است عبارت اند از: پروان، كاپيسا، پنجشير، دايكندي، باميان، غور، تخار، بدخشان، سرپل، كنر، نورستان، لوگر، ميدان وردك وغزني ميباشد.
داكتر داود علي نجفي رئيس عمومي دار الانشاي كمسيون مستقل انتخابات در رابطه به مشكلات امنيتي اي كه احتمالا پروسه ثبت نام وبعد ازآن انتخابات را به چالش بكشاند، ميگويد: ما با وزارت هاي داخله، دفاع ونيروهاي ائتلاف بين المللي براي تأمين امنيت در افغانستان (آيساف)، در زمينه تأمين امنيت تفاهم نموده ايم.
آنچه باعث نگراني كارشناسان سياسي ومردم افغانستان در رابطه به انتخابات است يكي معضله افزايش خشونت ها در بيشتر ولايات كشور نسبت به انتخابات گذشته ميباشد. مردم افغانستان در انتخابات گذشته از دولت شان انتظار ها وتوقعاتي را كه داشتند مانند برچيدن دامنه اختلاس ارتشاء وفساد اداري، شايسته سالاري در عزل ونصب مأمورين، تأمين امنيت وثبات دركشور، رشد ونهادينه ساختن اقتصادملي، رفع تبعيض وتبارگرايي كه سالهاست ملت بزرگ افغانستان را از درون مي آزارد وغيره، نه تنها اينكه در هيچ عرصه اي پيشرفت وانكشاف صورت نگرفته بلكه بيشتر از پيش اوضاع بحراني ومتشنج گشته است.
درچنين شرايطي رفتن به سوي انتخابات سال آينده كه 100 مليون دالر هزينه دارد ودر عين زمان كمسيون مستقل انتخابات هم، به دست افغانها افتاده است، پيش بيني ميشود كه چالش هاي عظيمي را فراراه خويش خواهد داشت. يكي از آن چالش ها ضعف دستگاه هاي امنيتي در تأمين وحفظ امنيت در مراكز ومحلات رأيدهي ميباشد. كمسيون مستقل انتخابات تصميم دارد در هرولسوالي چندين مراكز ومحلات رأيدهي داشته باشد تا تمام اقشار جامعه به ويژه زنان، معيوبين، وبزرگسالان به خوبي بتوانند براي كانديد مورد نظر شان رأي داده ودر تعين سرنوشت كشور شان نقش داشته باشند.
اين يگانه راهي است كه مردم افغانستان (عده اي آگاهانه وبرخي ناخود آگاه) از اين طريق به سوي ديموكراسي حركت ميكنند، گروههاي تندرو اسلامي وابسته به سازمان جهاني القاعده ومستقر در ولايات جنوب، جنوب شرق كشور ومناطق قبايلي پاكستان كه از يك دست اداره ميشوند ودر قبال حضور نظامي غرب در افغانستان استراتيژي مشخص دارند، ميدانند كه ديموكراسي در افغانستان يگانه سرمايه اي است كه در آينده ها كشورهاي ذيدخل در قضيه افغانستان بر مبناي آن طرح تحارت هاي سياسي ومذهبي خويش را در منطقه خواهند ريخت. بنا براين رفتن به سوي انتخابات ودولت مردمي در كشور سنتي اي چون افغانستان كه ملت آن سالها زير چتر استبداد زندگي كرده اند، واز شعارهاي اسلامي هم بيش از حد استفاده هاي سياسي صورت گرفته است، براي سياه كاران ستم پيشه در لباس اسلام به نام طالبان كه طعم حاكميت شانرا تمام مردم افغانستان يكبار چشيده اند، غير قابل تحمل بوده وپيش بيني ميشود كه يكبار ديگر دستگاه رهبري آنها كه شبكه استخباراتي آي اس آي در پاكستان ميباشد، تصميم به برهم زدن پروسه انتخابات در افغانستان بگيرد وتمام نيروي بشري ونظامي آنانرا به چند ولايت جنوب كه سرحد مشترك با پاكستان دارند، سوق دهد ودولت افغانستان را مانند گذشته ها بار ديگر نزد جامعه جهاني سلب اعتماد نموده وجايگاه سياسي آنرا در خانواده ملل متحد خدشه دار بسازد. پاليسي شبكه استخباراتي آي اس آي از نخستين روز جدايي پاكستان از هند به مشوره كاركشته گان سياسي انگلستان، رشد بنياد گرايي وسوء استفاده از آن در منطقه ميباشد. جهاد افغانستان وفروپاشي اتحاد جماهير شوروي، پاكستان را به عربها نزديك ساخت واعتماد سياسي آنرا نزد سازمانهاي اسلامي بين المللي افزايش داد.
پاكستاني ها پيروزي جهاد مردم افغانستان وشكست روس را مرهون سياست هاي مذهبي خويش مي پندارند. آنها معتقد اند همانطوريكه با استفاده سياسي از مذهب، روسها از افغانستان شكست خوردند، وشبكه استخباراتي ارتش آنكشور، نقش محوري وسازنده را درآن ايفاء نمود، اينبار در مقابل حضور نظامي غرب در افغانستان بايد از همان روش كار گرفته شود. از همين جاست كه پاكستان بعد از حادثه يازدهم سپتامبر 2001 وحضور نظامي غرب در افغانستان در دولباس دوستي ودشمني با ايالات متحده در معاهده خويش مبني بر مبارزه عليه تروريزم نقش بازي ميكند. در شش سال گذشته گروههاي وابسته به القاعده بيشتر از پيش در مناطق قبايلي ايالت سرحد پاكستان نهادينه شده ونيرو گرفته اند ودر تشكل سياسي ونظامي خويش نسبت به هروقت منظم تر به نظر ميرسند. بنا براين فرصت دادن براي افغانها براي رفتن به سوي انتخابات وديموكراسي در اين كشور كه پاكستان از 30 سال بدينسو از طريق مذهب در آن سرمايه گذاري سياسي نموده است، خيلي دشوار به نظر ميرسد. البته در انتخابات هاي گذشته كه از طرف كمسيون مشترك تنظيم انتخابات اداره ورهبري ميشد، دفتر يوناما ضمن تفاهم با تمام كشورهاي ذيدخل در قضيه افغانستان به ويژه آمريكا وبريتانیا، (شايد ضمن وعده سپردن به انتخاب آقاي كرزي به حيث رئيس دولت درآنوقت که پاكستان خيلي از وي انتظارها داشت)، عملاً در تمام ساحات اداره وتنظيم انتخابات را به عهده داشت، الآن كمسيون به افغانها تعلق گرفته وبه نام مستقل شده است.
تا هنوز اين پرسش نزد آگاهان امور باقي مانده است كه كمسيون مستقل انتخابات كه در انتصاب برخي اعضاي آن هم مردم افغانستان، انتقاد داردند، درشرايط كنوني كشور خواهد توانست استقلاليت خود را حفظ كرده وانتخابات را در يك فضاي سالم ديموكراسي برگزار نمايد؟ اين سؤالي است كه جواب آنرا يكسال بعد خواهيم دريافت. آنچه مردم را درمورد انتخابات مأيوس مي سازد آنها فكر ميكنند در انتخابات گذشته باوجود آنكه ملل متحد در اداره وكنترول صندوقهاي انتخابات عملاً دست داشت، بعضي كشورهاي خارجي كه در افغانستان حضور نظامي دارند، به حدي مداخله نمودند كه هيچ توقعي نميرفت. در اين مرحله افغانها چگونه از عهده اين مسئوليت بزرگ مؤفقانه خواهند بدر آمد. تاجايي كه از آمادگي هاي دارالانشاي كمسيون مستقل انتخابات معلوم ميشود با جديت تمام تصميم گرفته است تا انتخابات را بهتر از گذشته سازماندهي نموده واداره كند.